Biz zaten sarhoştuk da(!)… Bol alkollü ama çok ayık, az uykulu, çok aşklı gecelerdi onlar. Yine düştük Bodrum yollarına, düştük aşklara; elimden tutup kaldırma.

Bodrum’a Torba kavşağına dönmeden girildi, terminalinde inildi hemen bir nefes Eylül çekildi. Kocaman bulutlar arasından sıyrılıp el sallayan güneş, vedalaşırken kırmızıydı yine rengi aşkın. Kısık ateşte kavruluyordu ruhum Gümüşlük batımında.

Fazla ‘jazz’ yapmadan konuyu Bodrum’da açılan Jazz Cafe’ye getirmek istiyorum. 1982’de Bodrum’da ve sonrasında 1997’de İstanbul’da açılan Jazz Cafe, Beyoğlu’ndan sonra yine yaz sezonuna Gümüşlük’te başladı. Tanışma fırsatı da bulduğum Sevgili Cengiz Şanlı ve Mete Gürman’a ait mekanla ilk tanışmam Mayıs 2008’de oldu. Henüz dört duvarı ve bir de pergolesi vardı. Açıkçası el emeğiyle bu kadar güzel dekore edileceğini tahayyül edememiştim o zaman. Geçen hafta gün batımını orada izledikten sonra bu muazzam mekanda üstüne nefis köftelerini yeme şansım oldu. Ellerinize sağlık…

burcu taykurt tarafından yazılan diğer yazılar

• Bir Sevgili Sevgisiz
• Annesinin Mustafa'sı
• Keşke Burada Olsaydın! (Wish You Were Here!)
• Mutsuzlukları suratlarına resimlenmiş insanlar…