Hani, bir Nasrettin Hoca fıkrası vardır:
Hoca komşusundan bir kazan ödünç alır.. Geri götürdüğünde komşusu bir de bakar; kazanın içinde bir minik kazan daha.. Hoca açıklar: “Komşu, senin kazan doğurdu, gözün aydın..”.. Gel zaman, git zaman Hoca kazanı yeniden ödünç ister.. Bu defa kazanı bir türlü geri gelmeyen komşu gider, Hoca’nın kapısını çalar; aldığı cevap ”Komşu, senin kazan sizlere ömür, başın sağ olsun..” olur.. Yaygarayı koparan komşusunu sükunetle dinleyen Hoca, sorar: “A benim sevgili komşum, kazanın doğurduğuna inanıyorsun da şimdi öldüğüne neden inanmıyorsun!?”..
Bugünlerde bazıları da “kredi kartı mağduru” kavramına inanmıyor, bu mağdurları dürüst bulmuyor ya; “Kazandığın …

bir dağ başında
içeriden geldi mi
ince ince sızan,
bir kaynaktır yazmak..
 
artezyen değildir,
canın istediği vakit
çevirdiğin kadar aksın..
 
ve taştan kuyu değildir,
her daldırışında
kova dolusu ferahlık çıksın..

1977′de doğdum ve bebek denecek yaşlarımdan beri “işkence” kelimesi hep hayatımda oldu. Ama hep gizli saklı. Bir tabuydu işkenceden bahsetmek, hele ki varlığını iddia etmek… Bir kamu görevlisinin ağzından duymak bir yana, konu komşu arasında yüksek sesle söylenmesi bile imkansız bir kelime.
Son günlerde Başbakan’dan tutun da İçişleri Bakanı’na kadar herkesin dilinde bir “işkence” lafıdır gidiyor.. Üstelik de özür cümleleriyle bir arada kullanılıyor. Bu şaşılacak tavırların altında yatanı, elbet, bekleyip göreceğiz de…
Esas mesele şu: Elinde silahı bile olmayan bir insana, sırf polis olduk diye silah doğrultup bir de o silahı ateşleme hakkını nereden …