Geçen ay Milliyet Pazar’da Mehmet Yalçın’ın çok keyifli bir yazısı vardı, sizlerle de paylaşmak istiyorum.
Mehmet Yalçın, AKP’nin Kalecik Belediye Başkan Adayı Filiz Ulusoy’un “Kalecik Karası üzümü sadece şaraba indirgenmemeli, bu üzüm pekmez ve marmelât da olmalı.” sözüne fena halde takılmış.
Haksız da sayılmaz!
Belli ki canı sıkılmış; “Türkiye’nin “en kral” üzümünden pekmez mi yapılır?” diyor.
Türkiye’de bağ cenneti olan birçok şehir ve yöre var: Kalecik, Tokat, Ürgüp, Bozcaada, Diyarbakır…
Bu bölgelerin üzümleri dışında ortak bir özellikleri daha var; bağcılıkla uğraşan kesim aynı zamanda yoksul.
Mehmet Yalçın’a göre Fransa’da, her beş kişiden biri …

Geçenlerde Yılmaz Özdil kullanmış bu tabiri: “Recep İvedikleşmek”
İlk 3 gününde 1.2 milyon kişi izlemiş filmi. Şu sıralar 2.2 milyon kişi olmuş bile. İzlenme rekoru ilk filmde: 4.3 milyon. Bu alanda ikinci Kurtlar Vadisi Irak: 4.2 milyon, üçüncü Gora: 4 milyon. Üç Maymun, yurt dışında fırtınalar estirdi, yalnız ve güzel ülkemde 126 bin kişi izledi. Yani yaklaşık 0.13 milyon
Ben ilkine gidememiştim. Televizyonda bir bölümünü izledim. İkincisi rekor üsüne rekor kırıyor. Türk sineması için olağanüstü bir başarı. Şahan Gökbakar’ı da Zoka zamanından beri izlerim. Bence bu kadar seyredilmeyi de hak ediyor.
Ama sorun …

Yaklaşık 45 gündür asker olduğum için yazı yazma fırsatım olmuyordu. Esasında epey yazacak şey geldi aklıma, ama yapanlar daha iyi bilir; fırsatlarınız sınırlı oluyor. Bugün bir şans yakaladım ve kaçırmadan yazayım dedim. Tabii her şeyden önce herkese selamlar.
Radikal gazetesinde dün (30 Ocak 2009) ilginç bir başlık gördüm. “Devlet Korumasından Devlet Hapishanesine” başlıklı yazıyı önce çok ciddiye almadım. Malum, bu aralar devlet kendi koruduklarını da kendini koruyanları da hapse atmayı başarı saydığı için gün gün iç sayfalara doğru kayan Ergenekon tantanasının bir haberidir, diye düşündüm. Ancak iç sayfadaki resmi görünce öyle …

Kendi Düşen Ağlamaz
Ülke olarak balık hafızalıyızdır; çabuk unuturuz, hatırlamayız.. Bu yazıyı yazmamın tek bir amacı var: Hatırlatmak. Hafızamda kalanlarla ve kısa bir görsel basın arşiv taraması yaparak “Receb Tayyib Erdoğan ve Ailesi’ni” içeren bir derleme yapmaya karar verdim.  Öncelikle aile babasını hatırlayalım, belki de tanıyalım..

Receb Tayyib Erdoğan
Receb Tayyib’le ilgili bilgilerin çoğunun kaynağı www.kimkimdir.gen.tr adresidir.
26 Şubat 1954 yılında İstanbul’un Kasımpaşa semtinde doğdu. 1965 yılında ilkokulu bitirip İmam Hatip Lisesi’ne kayıt oldu ve 1973 yılında buradan mezun oldu. Daha sonra yüksek öğrenimini Marmara Üniversitesi İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi’nde yaptı. Milli …

Haber3.com sitesinde okuduğum ve köşkün resmi internet sitesindeki belge ile teyit ettiğim haberi sizlerle paylaşmak istiyorum. Meblağlardan ziyade harcama kalemlerine dikkat çekmek gerektiği kanısındayım.  Açıkçası hiç şaşırmadım ve oğlunun köşk bahçesinde yapılan düğündeki elektrik masrafını cebinden ödeyen Ahmet Necdet Sezer’i özlemle andim. Haber şöyle diyor:
“Ekonomik kriz Çankaya Köşkü’ne uğramadı… Tasarruflar bir kenara bırakıldı, Köşk’ün yalnızca ”Gayrimenkul Mal Bakım ve Onarım Giderleri”ne 10 ayda 1 milyon 443 bin YTL harcandı!
Bütçesi yine rekor düzeyde arttırılan Çankaya Köşkü’nün bu yılın ilk 10 ayında yaptığı harcamalar kalem kalem ortaya çıktı. Bina tadilatlarından bahçe bakım ve onarımına milyon YTL harcandı.
Cumhurbaşkanlığı Köşkü’nün 1 …

“Ya ne diyeceğim sana, benim içimde kocaman bir enerji var. Böyle ne yapsam enerjim bitmek bilmiyor. Yani yapmam gereken bir şeyler var da sanki ben baska işlerle uğraşıyorum. Asıl görevim bu değil gibi.” dediği an farketmişti; düşünmediğini kendi kendine. Guez de duyuyordu bu cümleleri.
Guez kim mi?…
Kendisi MÖ 320′de Milet şehrinde doğmuş İyonyalı bir düşünür. Ama hep düşünürmüş. Uyuması gereken zamanlarda bile düşünen, büyük bir düşünürmüş.
Neyse yıl olmuş 2008, bizim Guez düşünmeyi bırakmış. “Artık poi çevireceğim, hem de ateşli poi!” diyerek, 13 Ekim 2008 sabahında düşünmeyi bırakarak ilk cümlesini kurmuş.
İnternetteki bir …

Milliyet Gazetesi’nin haberini aynen ve yorumsuz aktarıyor, “Buna dur diyelim!” diyor ve değerli dikkatlerinize sunuyorum:
Bir dizinin özeti: Cinayet, tecavüz ve işkence (Kurtlar Vadisi)
Anadolu Ajansı’nın haberidir:
Bir dizi filmin 55 bölümü üzerinde yapılan araştırmada 411 cinayet, 152 yaralama, 137 saldırı, 147 dayak, 155 tokat, 191 taciz, 145 silahlı çatışma sahnesi olduğu belirlendi.
Mersin’in Tarsus ilçesi Rehberlik Araştırma Merkezi (RAM) Müdürü Murat Tarsuslu, çok fazla izlendiği belirtilen bir dizinin incelenen 55 bölümünde, 411 cinayet, 152 yaralama, 137 saldırı, 147 dayak, 155 tokat, 175 kavga, 110 işkence, 3 tecavüz, 191 taciz, 145 silahlı çatışmanın meydana …

Biz zaten sarhoştuk da(!)… Bol alkollü ama çok ayık, az uykulu, çok aşklı gecelerdi onlar. Yine düştük Bodrum yollarına, düştük aşklara; elimden tutup kaldırma.
Bodrum’a Torba kavşağına dönmeden girildi, terminalinde inildi hemen bir nefes Eylül çekildi. Kocaman bulutlar arasından sıyrılıp el sallayan güneş, vedalaşırken kırmızıydı yine rengi aşkın. Kısık ateşte kavruluyordu ruhum Gümüşlük batımında.
Fazla ‘jazz’ yapmadan konuyu Bodrum’da açılan Jazz Cafe’ye getirmek istiyorum. 1982’de Bodrum’da ve sonrasında 1997’de İstanbul’da açılan Jazz Cafe, Beyoğlu’ndan sonra yine yaz sezonuna Gümüşlük’te başladı. Tanışma fırsatı da bulduğum Sevgili Cengiz Şanlı ve Mete Gürman’a …