“… İçim sızlıyor. Büyük yerlere çıkmış insanların dillerini kullanmamalarını işittikçe, gördükçe içim sızlıyor. Ben diyorum ki bunlar içeri girmiş düşman orduları, tanklarıdır. Temizlenmelidir.”
(NTV, Ve İnsan Programı’ndaki söyleşisi)
“… Ben kendimi Türkçe’nin bir türlü bekçisi sayarım. Her sözcüğü kullanmak isterim ki ilerideki çocuklar, gençler Türkçemizin o sözlerini unutmasınlar. İsterim ki Türkçe yok olsa -bunu bir yerde de söylemiştim- benim kitaplarımda Türkçe’nin tümünü bulsunlar. Eksiksiz tümünü.”
(NTVMSNBC ile yaptığı söyleşi)
Bu sözlerin sahibi, Türkiye’nin en büyük şairlerinden Fazıl Hüsnü Dağlarca, dün (15.10.2008) vefat etti.

Geçenlerde, RSS okuyucumda takip ettiğim blogların yeni girdilerini okurken, Modern Sabahlar’dan Ege Kayacan’ın blogundan bir yazı oldukça hoşuma gitti. Konu, kelimelerin Türkçe karşılıkları ve bunların kullanımları ile ilgili olunca da Tantana’daki temel duyarlılıklardan biri olarak burada yazmak faydalı olur, diye düşündüm.
Yazı temelde TDK’nın “klip” sözcüğü yerine önerdiği “görümsetme” kelimesinin zorlamalığından yola çıkmış. Bundan da benim kelimelerin Türkçe karşılıklarını bulmaya ve dile kazandırmaya karşı olduğum çıkarılmasın ama bu tür şeylerin bu kadar zorlama yapılmaması gerektiğini düşünüyorum. Dil bir kelimeyi benimsedikten sonra yerine yenisini kabul ettirmek oldukça zor. Ya çok başarılı karşılıklar …